Zelfrealisatie – Sri Ramana

‘Waarnemer en waargenomen object ver-
houden zich tot elkaar als een stuk touw en
een slang. Het weten dat de slang geen slang is
maar een stuk touw, kan alleen doordringen als
het valse idee van de denkbeeldige slang is ver-
dwenen. Net zo kan Zelfrealisatie niet worden
verkregen zolang het geloof er is dat de wereld
echt is.’
– Sri Ramana Maharshi
(Boek: Wie ben ik? Uitgever Inzicht.)
lightbulb-2692247_640
Foto: Pixabay.com

Het zoeken naar verlichting

Moet je dat nu wel of niet doen, als geïnteresseerde?
Bestaat er een weg of juist niet?
Jiddu Krishnamurti zei: ‘De Waarheid is een land zonder paden.’
Als de Waarheid jouw interesse (lees liefde) heeft, wat dan?
Ook zei hij: ‘Aan vrijheid gaat vrijheid vooraf!’
Ook leerde hij: de Waarheid is daar waar je bent. Dus je hoeft niet bijvoorbeeld naar India of een goeroe te raadplegen!
– Toch heeft hij lezingen gegeven als een wereldleraar zonder volgelingen.
Bij Jezus ging (gaat) het een stuk persoonlijker aan toe, die zei simpelweg: ‘Wie mij heeft gezien, heeft God gezien.’ En: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven.’
Hij zei dat je in hem moe(s)t geloven: ja zelfs hem eten (als het levende brood) en drinken (wijn: symbool voor zijn offer/bloed dat heeft gevloeid)!
Een echte goeroe, in India helemaal niet vreemd om je goeroe (leraar) als God zelf te zien!
Ook Da Free John, vertelde zijn luisteraars, dat zijn leer en boodschap enkel of vooral bestond uit een relatie met hem aan te gaan!…
Bij Jiddu Krishnamurti gaat het eenvoudig om de eerste stap, die eigenlijk dan ook ergens de laatste stap is, namelijk: jezelf observeren.
Toen ik Jezus begon te volgen: was hij niet mijn goeroe in de zin, van dat eten en drinken. Maar ik hechtte waarde aan zijn leringen! Ik zag hem dan ook niet als de weg zelf maar als een richtingaanwijzer. Je kunt hem niet volgen – in mijn ogen – als je nog altijd je eigen waarheid erop nahoud. Het gaat bij een leraar niet om de discussie maar om vertrouwen en namelijk de praktijk. Simpelweg zijn (of haar) aanwijzingen opvolgen. Het gaat daarbij niet om jouw of zijn autoriteit maar om vingerwijzingen van iemand die gerealiseerd is. Een stap verder is!
Ik denk dat nietsdoen of juist wel iets doen, wel of geen weg volgen, vooral te maken heeft met jouw ego (jouw verzameling van blinde vlekken). Waardoor, in alle eerlijkheid, zie je verandering bij jezelf? Niet slechts in de oppervlakte maar dieper, radicaler! Door wat en/of wie merk je dat de rots van je ego versplinterd wordt?
Misschien dat daarom juist de leraar en het leven een zijn. Want onze bereidheid om te leren (te zien) is volgens mij de belangrijkste stap!
Namaste.

mystical-1412287_640

Afbeelding van Comfreak via Pixabay

 

Charisma… en verlichting

Mis je als leraar (hij/zij) wat uitstraling en aantrekkingskracht, dan kan jouw spirituele toko de nodige zoekers mislopen. Vooral in deze tijd.
Ik las ooit over Sri Ramakrishna (India 1836 – 1886) voor dat ie als leraar echt bekend werd, dat ie zijn God bad, dat ie er lelijker uit wilde zien! Hij vond zichzelf te schoon, mooi en zijn gebed werd verhoord.
Onlangs hoorde ik de leraar en schrijver Philip Renard op een video zeggen: iets over podiumgehalte hebben. Ja, dat mist hij zeker en dat vond ik ook van Douwe Tiemersma. Maar… maakt het van hen minder belangrijke en/of verlichte leraren?

Jiddu Krishnamurti waarschuwde vaak tegen het charisma van goeroes. Ook hij bleek veel mensen aan te trekken alleen maar vanwege zijn mooie ogen!
Ook zie je dat zoekers vallen voor titels en het succes van de leraar!
Of omdat er verhalen gaan over wonderen, zoals bij Sathya Sai Baba.
Wanneer is de zoeker echt geïnteresseerd, bovenal in de Waarheid? Iets wat iemand gerealiseerd kan hebben. Dat je van dat ‘brood’ wil eten.

Ik las eens dat een dame zei tegen een andere dame: als je toch kan kiezen, ga ik voor de leukere uitziende leraar!
Op die manier, hier boven, lijkt het meer op een relatie dat iemand mist en zoekt. Ook zie je mensen graag vrouwelijke of mannelijke goeroes zoeken met een vaderlijke of moederlijke uitstraling! 
Missen we dan niet op die manier, toch weer die passie, liefde voor de Waarheid?
Volgens mij draait het bij verlichting om drie zaken:
1: Je geloof, vertrouwen dat er meer is: noem dat verlichting of God.
2: Je oneindige passie, deze echt te willen realiseren.
3: Een leraar die jou iets weet aan te reiken, wat voorbij het bekende ligt (je comfortzone).
Weet dat je passie voor de Waarheid zo groot moet zijn, dat je niet bang bent naar iemand te luisteren of deze weer los te laten.
En als afsluiter dit zenadvies: ‘De Waarheid is niet het probleem maar je mening erover.’

woman-590490_640

Afbeelding van CristiYor via Pixabay

Aan de Voeten van de Meester

Misschien dat je dan aan het boekje denkt, waarvan wordt gezegd dat Jiddu Krishnamurti (India 1895 – 1986 Amerika) het schreef toen hij 13 jaar was.
Het is inmiddels vertaald in 100 talen!
Volgens mij deed JK er afstand van.
Hij leerde immers geen goeroeschap meer! In 1929 sloeg hij een geheel andere weg in met zijn gevolg!

Is het zitten aan de voeten van een geestelijk leraar zo slecht dan?
Zo zegt Wolter Keers (Nederland 1923 -1985) in het boek Jnana Yoga het volgende:
“Zo confronteert de goeroe ons met ons ware ik en telkens weer vraagt hij: ‘Is het waar? Klopt het wat ik zeg? Heb je het door en door begrepen? Heb niets op gezag aangenomen, maar alles in jezelf geverifieerd?’ Totdat men volkomen bevredigd is door zijn uitleg en er geen twijfel meer mogelijk is. De goeroe is degene die al uw twijfels weg weet te nemen.”

Toen tweeduizend jaar geleden een vrouw met de naam Martha zich beklaagde over haar zuster Maria, omdat zij Martha niet hielp opdat moment met de huishouding, omdat zij, Maria aan de voeten zat van Jezus, antwoordde hij: ‘Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen. Slechts één ding is nodig. Maria heeft het goede deel uitgekozen, dat niet van haar zal worden afgenomen.’ (Bron: Lukas 10:41-42, HSV.)
Kunnen wij hier in het Westen nog wel echt beseffen wat het is, om aan de voeten van een meester te zitten. Of hebben we hier door middel van ons intellect het kind met het badwater weten weg te gooien?

baby-718146_640

Afbeelding van Madlen Deutschenbaur via Pixabay

Het levende evangelie

Wie zonder Jezus denkt het Nieuwe Testament te kunnen en zullen begrijpen, heeft het mis! Hij is het hart van het evangelie.
Geen analyse van het Testament kan hem vervangen. Ook kan een of ander New Age boek niet het Testament vervangen, alleen maar omdat het nog fantastischer overkomt. Het evangelie is namelijk doordrenkt van bloed, dat geofferd is voor het geloof in Jezus en Zijn God. Mensen die zich niet schaamden om in het openbaar over hun geloof in J.C. te spreken!
Ook al gaat het Testament over liefde, toch kan zij niet zonder waarheid, zoals een vogel namelijk enkel vliegt met twee vleugels. De Waarheid van God, de levende!
Vergeet niet: wat niet mogelijk is bij mensen namelijk wel mogelijk is bij God!

 

Was Jezus God?

Hij was zeker goddelijk maar alleen God is God!

‘Vraag: Was Jezus God zelf?
Antwoord: In het evangelie van Mattheüs (19:17): ‘Hij zei tegen hem: Waarom noemt u Mij goed? Niemand is goed behalve Eén, namelijk God.’
En tegen de duivel zegt Jezus: ‘Ga weg, satan, want er staat geschreven: De Heere, uw God, zult u aanbidden en Hem alleen dienen.’ – Mattheüs 4:10.
Ik geloof dus niet dat hij God was maar wel dat God zich door hem openbaarde. Hij was een met God.

Vraag: Was hij Gods zoon?
Antwoord: ‘Ik heb Mijn Koning toch gezalfd over Sion, Mijn heilige berg. Ik zal het besluit bekendmaken: De HEERE heeft tegen Mij gezegd: U bent Mijn Zoon, Ik heb U heden verwekt.’ – Hier spreekt God tot David, in Psalm 2:6-7!
Dus het was niet volstrekt uniek als God spreekt over zijn zoon, een zoon!
Ook Jezus noemt ons zonen en dochters van God, nietwaar? Hij spreekt duidelijk over: ‘Onze Vader.’
Maar was Jezus letterlijk Gods zoon? Ja en nee dus.
De verafgoding – door de kerk – van Jezus voltooide zich echter in de vierde eeuw na Chr.’

(Uit: https://wennegers.files.wordpress.com/2020/02/vriend-van-jezus-1.pdf)